دیروز اولین بازی تیم ملی فوتبال آلمان در جام ملتهای اروپا ۲۰۰۸ بود و اولین حریف آنها لهستان. در دقیقه ی بیستم بازی لوکاس پودولسکی (Lukas Podolski) بازیکن ۲۳ ساله تیم آلمان اولین گل را به دروازه ی لهستان زد. ولی نه اظهار شادمانی کرد و نه بالا و پایین پرید. حتی لبخندی هم نزد. فقط برای یک لحظه دستش را روی سینه اش گذاشت و بعد صورتش را پشت دستهایش پنهان کرد. من مات و مبهوت مانده بودم که این دیگر چه جورش است؟ گوینده ی آلمانی معما را حل کرد: لوکاس پودولسکی متولد لهستان است. وقتی دو ساله بوده پدر و مادرش به آلمان مهاجرت می کنند و او در شهر برگهایم (Bergheim) در نزدیکی کلن بزرگ شده است.
اشک در چشمهایم جمع شده بود. حتی تصور فشار روحی که بر این بازیکن جوان می رفت سخت بود. سرنوشت انگار می خواست که گل دوم را هم در نیمه ی دوم او راهی دروازه ی لهستان کند. این بار هم دستش را روی قلبش گذاشت. آیا با هر گلی که می زد تیری هم در قلب لهستانیش فرو می رفت؟
این سرنوشت خیلی از خانواده های مهاجر و فرزندان آنهاست. از سویی عشق وطن و از سویی پذیرفتن وطن جدید. و وجود همیشگی این سوال: «من متعلق به کجا هستم؟» این دنیای جدیدیست که باید بپذیریم. دیگر فقط محل تولد و وطن پدر و مادر ملیت انسانها را تعیین نمی کنند. می توان حتی پرسید:«آیا ملیت هنوز مفهومی دارد؟»
مهیار زاهد گفت،
ژوئن 10, 2008 در 2:17 ق.ظ
ای بابا این ها که مشکلاتم نبود تنها پیش زمینه ای از زندگی شخصی ام بود تا در پست های بعد بتوانم راحت مشکلاتم را بگویم . راستی چندتا از پست های قبلی ات را هم خواندم .
می دانم که داستان نویسی با وبلاگ متفاوت است اما جدا پیشنهاد می کنم مدتی در زمینه داستان هم شانس خود ات را امتحان کنی .
از نوع نگارشت بوی داستان های خوبی می آید ما منتقیدم و کارمان این است گفتیم بعدا نگی نگفتی سنگ مفت و گنجشک مفت
jarchy گفت،
ژوئن 10, 2008 در 7:48 ق.ظ
سلام
من بازی رو ندیدم ولی خوب باید به او تبریک گفت که با تمام عشقی که به وطن اصلی خود داشت اما از توان خود چیزی کم نذاشت چیزی که خیلی از ما ها رعایت نمی کنیم و به هم وطن خودمون خیانت میکنیم، راستی من تیم آلمان رو دوست دارم و آرزوی موفقیت برای اون تیم دارم.
سلامت باشی.
کاوه گیــــــلانی (لابدان) گفت،
ژوئن 10, 2008 در 11:36 ق.ظ
نا خودآگاه یاد ترانه داریوش می افتم :
پرسه در خاک غریب، پرسه ای بی انتها …
شاهین نجفی گفت،
ژوئن 12, 2008 در 12:15 ق.ظ
khshhal mishim……payandeh bashid
مهران گفت،
نوامبر 5, 2008 در 4:21 ب.ظ
باید به لوکاس آفرین گفت.اوغیرت آلمانی رابه جهانیان نشان داد
خانومچه: البته آلمانیها اصلا اصلا چیزی به اسم غیرت ندارن. هدف من از این نوشته این بود که نشون بدم غیرت ملی یا وطنپرستی چیزهایی مبهم و غیرواقعی هستند. ظاهرا به هدفم نرسیدم!