خانومچه

آدم چیزهایی می‌شنوه و می‌خونه که شاخ درمیاره. ظاهرا شنبه گذشته در شهر دویسبورگ تظاهراتی در حمایت از فلسطینیان غزه برگزار شده. برگزار کننده هم یک سازمان اسلامی ترکیه‌ای بوده به نام میلی‌گوروش که اینطور که امروز فهمیدم دولت آلمان زاغ سیاهش را هم چوب می‌زند، خلاصه از این رادیکالها هستند.

یک دانشجوی آلمانی که می‌دونسته تظاهرات از دم خونه‌اش رد می‌شه دو پرچم اسراییل یکی به بالکنش و یکی هم به پنجره‌ی اتاق خواب نصب می‌کنه که حمایت خودش از اسراییل رو نشون بده. تظاهر کننده‌های محترم با دیدن پرچمها قاط می‌زنند و شروع می‌کنند به داد و فریاد و مرگ بر اسراییل و الله اکبر و حتی پرت کردن سنگ و یخ و چاقوی جیبی و … به طرف پنجره.

پلیس آلمان هم فکری بهتر از شکستن در خونه‌ی دانشجو و کندن پرچم اسراییل به ذهنش نمی‌رسه! جالب اینکه اول طبقه رو اشتباه کرده بودند و در خونه‌ی همسایه پایینی بدبخت رو هم شکستن! این کار پلیس باعث شور و شادی تظاهرکنندگان می‌شه. حتی ساعتها بعد هنوز جوونهایی اونجا ایستاده بودند که تا کسی از اهالی اون خونه رو می‌دیدن فحشهایی مثل «یهودی گه» می‌دادن.

من کاری به این ندارم که اون دانشجو چرا پرچم اسراییل آویزون کرده. نظرش اینه که باید از اسراییل حمایت کرد، خوب باشه. حق داره تو خونه‌اش هر کاری دلش می‌خواد بکنه. از اون تظاهرکنندگان مسلمان رادیکال هم انتظار دیگه‌ای نداشتم. گرچه با این کارهاشون گند می‌زنن به هرچی تظاهرات صلح‌دوستانه، ولی خوب اونها عقلشون تا همین‌جا می‌رسه و نه بیشتر. ولی این پلیس آلمان مگه مغز خر خورده بود؟ (چقدر این حیوانات بدبخت نازنین باید برای ما آدمهای بیشعور مایه بذارن! تا حالا از نزدیک خر دیدین؟ موجود نازنینیه. بگذریم!) آخه طبق هر قانونی که در نظر بگیریم، اینها باید اون مردمی رو که آشوب به راه انداختن و به خونه‌ی یه بنده‌خدایی حمله کردن دستگیر می‌کردن.

حالا رییس پلیس دویسبورگ به غلط کردن افتاده. البته می‌گن ما آمادگی لازم رو نداشتیم، چون روی هزار شرکت‌کننده حساب کرده بودیم ولی ده هزار نفر اومدن. اینهم به نظر من نشون می‌ده که اینها هنوز مسلمونها رو نشناختن.

این رو هم بگم که این یک اتفاق کوچک و پیش پا افتاده نیست. آلمانیها به خاطر گذشته و تاریخشون و دوران هیتلر خیلی روی مساله یهودیها حساسند. یعنی به شدت با ضد یهودیها برخورد می‌کنند. البته متاسفانه تفکر ضد یهودی هنوز هم خیلی زیاده، مخصوصا بین مسلمانهای اینجا که کم هم نیستند. ولی اینکه همچین حرکتی از طرف پلیس آلمان انجام داده بشه باعث سرافکندگی دولت و سیاستمداران آلمانیه. مطمئنم که این موضوع دنباله‌هایی خواهد داشت.

اگر می‌خواین ببینین ویدیوش تو این سایت اشپیگل هست، اونهایی هم که آلمانی بلدن می‌تونن مفصل جریان رو بخونن.

تازگی دوباره کرم شبهای برره گرفته بودم و اون قسمتهایی رو که اون زمان داونلود کرده بودم نگاه می‌کردم. اون قسمت یادتونه که رادیو خبر داد ده بغلی بخش می‌شه و برره‌ایها عصبانی شدن که چرا برره بخش نشده؟ جمع شدن تو میدون برره و می‌گفتن ما برای اعتراض برره رو آتیش می‌زنیم. بدجوری من رو یاد حماس انداختن این برره‌ایها!

يك روز پس از آنكه سخنگوي دولت احمدي‌نژاد از دو برابر شدن بودجه مترو در سه سال اخير خبر داد، شركت ‏مترو به تكذيب اين موضوع پرداخت و فاش كرد كه نه تنها ادعاي دو برابر شدن درست نيست، بلكه در دولت نهم ‏بودجه مترو به يك پنجم كاهش يافته است.

نمی‌دونم چرا به دروغ گفتن اینها عادت نمی‌کنم. آخه چطور می‌شه یه مسئول رسمی کشور آنهم سخنگوی دولت که باید راجع به همه‌چیز اطلاعات بدهد، اینجوری در روز روشن دروغ بگوید. بار اول و دومشان هم که نیست.

یاد وزیر راه و ترابری آلمان افتادم که چند وقت پیش نزدیک بود کارش به استیضاح بکشد، آنهم نه به خاطر دروغ گفتن، بلکه به خاطر نگفتن موضوعی. جریان این بود که شرکت راه آهن آلمان مدتها بود که برنامه‌ی خصوصی‌سازی و بورسی و سهامی شدن و این حرفها داشت. ولی امسال که کار به بحران اقتصادی کشید، تصمیم گرفته شد که زمان الان مناسب این کار نیست. ولی رئیس راه‌آهن خیلی روی این موضوع اصرار داشت. بعدا معلوم شد که مدیران و رؤسای راه آهن برای خودشان یک مبلغ چند میلیون یورویی تعیین کرده بودند، یک چیزی تو مایه‌های جایزه به خودشان اگر این خصوصی‌سازی به سرانجام رسید. این موضوع سر و صدای همه را درآورد. آقای وزیر هم مثل بقیه داد و فریادش دراومد و حتی یکی از کارکنان عالی‌رتبه‌اش را اخراج کرد که چرا من را در جریان نگذاشته‌ای! این موضوع آخر اکتبر ۲۰۰۸ بود و بعدا معلوم شد که آقای وزیر از آگوست در جریان مبلغهای هنگفت برای مدیران بوده و چیزی نگفته. نمی‌دونید چه غوغایی کردند اینها. صبح تا شب هر کسی از دم تلویزیون و رادیو رد می‌شد می‌رفت یک مصاحبه می‌کرد و می‌گفت این باید استعفا بده.

حالا تو مملکت ما از صبح تا شب دارن دروغ تحویلمون می‌دن. کی به کیه؟