خانومچه

من نمی دونم این ایده های ناب چه جوری یک دفعه بر فرق سر من نازل می شن! امشب خلاقیت خرکیم گل کرده بود، گفتم یک غذای جدید (بخوانید من درآوردی!) درست کنم. از اونجایی که کمال همنشینان گیاهخوار مدتیست در من اثر کرده، گوشت نمی خورم. البته به جز خونه ی مامان جون! آخه قرمه سبزی بدون گوشت می شه؟؟؟ (از اینجا می شه فهمید که زیاد هم با کمال نشدم!) خلاصه اومدم امروز یک غذای سالم و مقوی درست کنم.

از من به شما نصیحت، اگر خواستید ارزن (بله، درست خوندید، ارزن! نخیر، ارزن فقط برای کفترا نیست. آدم هم می تونه بخوره.) بپزید بهش نمک هم بزنید، حتی اگر پشت پاکتش ننوشته بود! من احمقو که عقلمو دادم دست این پشت پاکت نویسها!!! یکی نیست بگه مگه تو تا حالا برنج و ماکارونی بدون نمک درست کردی که حالا بخوای ارزن بدون نمک…اه بابا ولش کن!

واما شاهکار بعدی: هر دفعه من می رم مغازه ی هندی گول این فلفل سبزاشون رو می خورم. آخه منو یاد فلفل سبز کوچولوهای خودمون میندازن که بهارا با غذامون می خوردیم و با پسر دایی و دختر دایی شرط می بستیم سر اینکه کدوم تندتره و کی می تونه کدومو بخوره. هر دفعه من اینارو می بینم می خرم، بعد پدرم که در اومد و جلز و ولزامو که زدم و بقیشونم که ریختم دور، باز آدم نمی شم و دفعه ی بعد درست همونها رو می خرم!!!

امروز هم در حالیکه یک سالادخوشگل با کاهو و پاپریکای لامصب کیلویی۴ یورو (دلم خون شد ولی چیکار کنم دوست داشتم، خوشگل و گنده و قرمز بود!) درست کرده بودم ، ارزنها هم در حال پختن بودند و پیاز و لوبیا سبزها در حال سرخ شدن چند تا از این فلفل کوچولوهای خوشگل را ریز کردم و ریختم تو ماهیتابه قاطی لوبیاها. چشمتون روز بد نبینه! لبو لوچه ی نازنینم که موقع خوردن به جلز و ولز افتاد هیچی، حتی زیر ناخنهای دستم هم هنوز داره می سوزه! هر چی هم دستمو شستم فایده نداشت. هی به خودم گفتم حواست باشه انگشتتو نکنی تو چشمت که دیگه نور علی نور میشه. دوستم زنگ زد، حواسم رفت به تلفن، یک دفعه دیدم دستم رو یا بهتر بگم تو چشممه و چشمم هم داره شدیدا اعتراض می کنه!

خلاصه شام هیجان انگیزناکی بود. بهر حال قابل خوردن بود. به قول یکی از بچه هاخیلی سالم بود. هر وقت توی غذاخوری دانشگاه غذای غیر گوشتی برمی داره (یعنی مجبور می شه، چون فقط دیدن قیافه ی غذاهای گوشتی تو غذاخوری کافیه تا آدم گیاهخوار دو آتیشه بشه!) موقع خوردن می گه: خیلی سالمه!